Sluit mensen niet buiten. Sluit ze in.
De Boschplaat en de Noordsvaarder zijn mijn favoriete wandelplekken op Terschelling. Niet alleen omdat het mooie routes zijn, maar omdat je er iets voelt wat steeds zeldzamer wordt: echte wildernis, op loopafstand.
Wij wonen aan de rand ervan. Letterlijk. En met Wad ’n Stek probeer ik gasten te laten voelen wat ik voel als ik hier ben: verwondering, stilte, verbinding met een plek die groter is dan jezelf.
Rijkswaterstaat wil de Boschplaat en Noordsvaarder volledig afsluiten voor publiek. Niet alleen tijdens het broedseizoen, zoals nu al gedeeltelijk het geval is. Maar permanent.
Ik begrijp de zorg voor natuur. Maar ik geloof niet dat afsluiten de oplossing is. De echte bedreigingen voor de Wadden zijn de stijgende zeespiegel, de stijgende zeetemperatuur, gas- en zoutwinning, verstoorde sedimentenaanvoer. Daar wordt niet over gesproken. Wel over de wandelaar met zijn hond.
Wat ik weet als mens, als moeder, als iemand die haar hart heeft verpand aan dit eiland: je beschermt wat je kent. Je zorgt voor wat je liefhebt. Beleving is geen bedreiging. Het is de basis van bescherming.
Op de Boschplaat broeden wel 100 vogelsoorten. Het is UNESCO Werelderfgoed. Het donkerste, stilste, meest diverse stukje Nederland. Dat verdedigen we. Niet door mensen buiten te sluiten, maar door ze binnen te laten en te laten voelen wat er op het spel staat.
Verwondering beschermt meer dan een hek.
Sluit mensen niet buiten. Sluit ze in.
Wil je je stem laten horen? Teken de petitie van Stichting Wadden Beheer Na 2028.